Wie ben je en wat doe je?
Mijn naam is Noa Bar-Ephraim en ik ben adviseur bij PEP Den Haag. In mijn rol ondersteun ik maatschappelijke organisaties die werken met vrijwilligers. Dat doe ik op verschillende gebieden, bijvoorbeeld bij het aanvragen van subsidies, het werven van vrijwilligers of het op orde brengen van hun beleid.
Daarnaast werk ik aan verschillende projecten binnen de stad. Zo ben ik betrokken bij het Haagse Emancipatie Netwerk (HEN), de Kartiniprijs, de stedelijke vrijwilligersmarkt en het Haags antisemitisme-overleg. Dat maakt mijn werk heel veelzijdig en sterk verbonden met wat er leeft en speelt in Den Haag.
Wat was voor jou de aanleiding om je in te zetten voor vrouwen (in Den Haag)?
De directe aanleiding is mijn werk bij PEP Den Haag, de initiatieven die wij ondersteunen in hun activiteiten voor de Haagse vrouwendagen. Maar ook het Haags emancipatie netwerk.
Maar eerlijk gezegd zit het ook dieper. Ik vind emancipatie in het algemeen, en vrouwenemancipatie in het bijzonder, een ontzettend belangrijk thema. Wereldwijd is er nog steeds veel ongelijkheid. Vrouwen verdienen minder, zelfs in dezelfde functies. Ze krijgen vaker te maken met weerstand of obstakels in hun carrière en in hun persoonlijke ontwikkeling. Vrouwen voelen zich niet altijd veilig op straat en in hun persoonlijke relaties.
En als je kijkt naar intersectionaliteit, zie je dat bepaalde groepen vrouwen nog extra hindernissen ervaren. Juist daarom vind ik het belangrijk om maatschappelijke organisaties die zich hiervoor inzetten te ondersteunen. Door hen sterker te maken, versterk je indirect de positie van hun achterban en van de vrouwen in Den Haag.
Op welke manier zet jij je in voor vrouwen (in Den Haag)?
Dat doe ik vooral door maatschappelijke organisaties in de stad te ondersteunen die zich bezighouden met vrouwenemancipatie. Dat kan heel uiteenlopend zijn: organisaties die vrouwen begeleiden naar werk, initiatieven voor vrouwen die te maken hebben gehad met borstkanker, of groepen die vrouwen samenbrengen om bijvoorbeeld een taal te leren.
Elke organisatie draagt op haar eigen manier bij. Voor de ene vrouw is dat een stap richting betaald werk, voor een ander is het het vinden van steun, kennis of een gemeenschap.
Daarnaast zet ik me in via de Kartiniprijs, de emancipatieprijs van Den Haag, en via het Haags Emancipatie Netwerk. Binnen het Haags Emancipatie Netwerk (HEN) brengen we organisaties rondom een bepaald thema bij elkaar. Zo kunnen ze elkaar beter vinden, meer samenwerken en van elkaar leren. We inspireren hen en bieden verdieping, zodat zij die kennis weer kunnen meenemen naar hun eigen achterban.
Wat is volgens jou het belangrijkste effect van jouw inzet?
Voor mij is het belangrijkste effect dat de organisaties die vrouwen direct ondersteunen steviger komen te staan. Dat ze goed geïnformeerd zijn, hun doelgroep beter bereiken en hun werk duurzamer kunnen uitvoeren.
Daarnaast help ik organisaties om elkaar te ontmoeten en samenwerkingen aan te gaan. Daardoor ontstaat er meer samenhang in de stad en kunnen we samen meer vrouwen en meiden bereiken en hun positie versterken.
En ik hoop dat het daar niet stopt. Dat het ook effect heeft op bedrijven en de gemeente in Den Haag. Dat we met elkaar blijven inzien hoe belangrijk het is om ons actief in te zetten voor emancipatie van vrouwen en meiden, zodat hun positie daadwerkelijk verbetert.
Welke boodschap wil je anderen meegeven?
Ik wil vooral benadrukken dat er al ontzettend veel moois gebeurt rondom vrouwenemancipatie. Kijk alleen al naar het programma van de Haagse Vrouwendagen, dat staat vol met krachtige initiatieven.
Tegelijkertijd denk ik dat we niet achterover kunnen leunen. Er is nog werk te doen. We moeten blijven investeren in deze beweging en elkaar blijven versterken. Daarom wil ik organisaties ook aanmoedigen om actief de samenwerking op te zoeken. Juist door krachten te bundelen vergroot je je impact.
